Przyjęcie relikwii błogosławionego księdza Władysława Bukowińskiego

W niedzielę 4 grudnia na sumie w kościele św. Stanisława BiM postulator procesu beatyfikacyjnego ks. dr Jan Nowak ofiarował frydmańskiej parafii relikwie błogosławionego księdza Władysława Bukowińskiego nazywanego apostołem Kazachstanu. Ksiądz Nowak w trakcie kazania nawiązał do życiowej postawy błogosławionego, zaś w końcowej części zwrócił uwagę na istniejącą w ołtarzu głównym figurę św. Władysława Węgierskiego.

Uroczystość beatyfikacji ks. Władysława Bukowińskiego

Ks. Władysław Bukowiński, apostoł Kazachstanu i więzień sowieckich łagrów, został ogłoszony błogosławionym. Dokonał tego legat papieski, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, kard. Angelo Amato podczas Mszy św. w katedrze Matki Bożej Fatimskiej Matki Wszystkich Narodów w Karagandzie. Po akcie pokutnym biskup Kargandy Adelio Dell’Oro powtórzył wobec kard. Amato prośbę skierowaną wcześniej do Ojca Świętego o beatyfikację czcigodnego Sługi Bożego biskupa Karagandy. Przedstawiono życiorys ks. Bukowińskiego.  Legat papieski odczytał uroczyście po łacinie list apostolski z decyzją Papieża. „Przyjmując pragnienie naszego brata, biskupa, ordynariusza Karagandy Adelio Dell’Oro, a także wielu innych współbraci w biskupstwie i wiernych, po zasięgnięciu opinii Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, by czcigodny Sługa Boży ks. Władysław Bukowiński, od tej pory nazywany był błogosławionym, a jego święto niech będzie obchodzone zgodnie z zasadami prawa 20 czerwca każdego roku” – brzmiał list beatyfikacyjny Franciszka.  Po raz pierwszy publicznie oddano cześć ks. Bukowińskiemu poprzez odsłonięcie jego wizerunku. W katedrze rozległy się brawa i zabrzmiał śpiew. Do prezbiterium przyniesiono relikwie bł. Władysława.  Wśród uczestników beatyfikacji był ks. Mariusz Kowalski z Karagandy, który w 2008 r. za przyczyną Sługi Bożego ks. Bukowińskiego został uzdrowiony po wylewie krwi do mózgu. Lekarze nie dawali księdzu większych szans na życie. Po kilku dniach intensywnych modlitw wstawienniczych, m.in. karmelitanek z Karagandy, ks. Mariusz wyszedł zdrowy ze szpitala. Po badaniach w Polsce okazało się, że nie ma żadnego śladu po wylewie. W uroczystości beatyfikacyjnej wzięło udział ponad tysiąc pielgrzymów, m.in. z Polski, Rosji, Białorusi, Ukrainy, Niemiec i Litwy. Wśród ok. 15 biskupów byli hierarchowie z Polski: bp Jan Wątroba z Rzeszowa, bp Jan Szkodoń z Krakowa, bp Jerzy Mazur z Ełku i bp Stanisław Jamrozek z Przemyśla.

Życiorys błogosławionego

Władysław Bukowiński urodził się 22 grudnia 1904 r. w Berdyczowie. W 1920 r. rodzina przeniosła się do Święcicy w powiecie sandomierskim. W latach 1921-1931 studiował prawo, a następnie teologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Święcenia kapłańskie otrzymał 28 czerwca 1931 roku z rąk abp. księcia Adama Sapiehy, metropolity krakowskiego. Po kilku latach pracy duszpasterskiej w Rabce i Suchej Beskidzkiej wyjechał na Kresy i został wykładowcą w Seminarium Duchownym w Łucku. Od września 1939 r. był proboszczem katedry w Łucku. W 1940 r. został uwięziony przez NKWD. Cudem uniknął śmierci w likwidowanym przez Sowietów łuckim więzieniu po rozpoczęciu wojny niemiecko-sowieckiej w 1941 r. Pomagał uciekinierom i jeńcom podczas niemieckiej, a następnie sowieckiej okupacji. W latach 1945-1954 przebywał w radzieckich więzieniach i obozach pracy w Kijowie, Czelabińsku i Dżezkazganie. Tam po wyczerpującej, kilkunastogodzinnej pracy odwiedzał chorych w więziennym szpitalu, umacniał współwięźniów w wierze, udzielał sakramentów i prowadził rekolekcje w różnych językach. Potajemnie wykładał w łagrze historię Polski. W roku 1954 został zesłany do Kazachstanu, do Karagandy z obowiązkiem podjęcia pracy stróża. Praca ta umożliwiała mu dalszą tajną działalność duszpasterską wśród zesłańców. Chrzcił, spowiadał i błogosławił małżeństwa zesłanych tam Polaków, Niemców, Rosjan, Ukraińców i przedstawicieli innych narodowości. Dobrowolnie przyjął obywatelstwo Związku Sowieckiego, aby mógł pozostać wśród powierzonych swej opiece wiernych. Odbył wyprawy misyjne m.in. do Tadżykistanu, Ałmaty, Semipałatyńska, Aktiubińska. W 1958 r. został ponownie uwięziony na trzy lata i zesłany do łagrów na Syberii: w Czumie w obwodzie irkuckim oraz obozie dla „religiozników” w Sosnówce. W sumie spędził w łagrach i więzieniach 13 lat, 5 miesięcy i 10 dni. Po odbyciu kary kontynuował w Karagandzie pracę duszpasterską w prywatnych domach. Pod koniec życia trzykrotnie przyjeżdżał do Polski, gdzie spotykał się m.in. z kard. Karolem Wojtyłą. Zmarł w Karagandzie 3 grudnia 1974 r., do końca prowadząc pracę duszpasterską. Jego grób znajduje się w kościele pw. św. Józefa w Karagandzie.

RS, KAI

Artykuł opublikowany na stronie: http://www.naszdziennik.pl/wiara-kosciol-na-swiecie/166287,nowy-polski-blogoslawiony.html

Page generated in 0,298 seconds. Stats plugin by www.blog.ca